ΤΕΤΡΑΠΤΥΧΟ » ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
» Παιδεία
23/06/2010 |
Συγγραφέας:
Νίκη Λαμπροπούλου
|
Σχόλιο |
+7945
H Ένωση Διεθυντών των αγγλικών σχολείων ανακοίνωσε 12 αξιώματα για καλά σχολεία στο περιοδικό NewStatesman (21/06/10 σ. 18):
Δυνατή ηγεσία
Υπευθυνότητα και αποφασιστικότητα για σωστές επιλογές σε κάθε επίπεδο (παιδαγωγικό, διοικητικό, οικονομικό, αναλυτικό πρόγραμμα κλπ) για το καλό των μαθητών/τριών
Εξαιρετική διδασκαλία με έμφαση σε θεματικές ενότητες και εστίαση στην ανάπτυξη δεξιοτήτων όπως έρευνα, πρότζεκτς και ομαδική εργασία
Χρησιμοποίηση συγκεκριμένων δεδομένων για να βοήθσουν τα παιδιά να αναπτύξουν το δυναμικό τους
Εστίαση σε εξειδίκευση σχολείων που θα γίνουν κέντρα εξαιρετικών επιδόσεων σε συγκεκριμένες θεματικές
Εμπλοκή σε συμμετοχικές διαδικασίες με τους μαθητές/τριες για την ανάπτυξη εκπαιδευτικής πολιτικής για τη συμπεριφορά τους και την πειθαρχία
Η ανάπτυξη χαρακτήρα και δεξιοτήτων για μια ζωή όπως αξιοπρέπεια και ακεραιότητα, ενσυναίσθηση και αυτο-πειθαρχία, δεξιότητες που βοηθούν τα παιδιά να πετύχουν στη ζωή τους
Ανάπτυξη σχέσεων με τους γονείς και ενργλη συμμετοχή τους στα σχολικά δρώμενα
Υποστήριξη αθλητικών, πολιτιστικών και άλλων δραστηριοτήτων εκτός σχολείου
Ανάπτυξη σχέσεων μεάλλα σχολεία και πανεπιστήμια για να αναπτυχθούν τα στάνταρντς για την παιδεία και να υπάρξει παρώθηση των παιδιών στις σπουδές τους
Ανάπτυξη σχέσεων με εταιρίες και την ευρύτερη κοινότητα για την υποστήριξη των παιδιών στην επαγγελματική τους κατάρτιση
Ανάπτυξη συλλογικής παγκόσμιας συνείδησης, γνώσης και κατανόησης τη σημασίας της διαφορετικότητας και της αειφόρου ανάπτυξης ώστε να προετοιμαστούν για
22/06/2010 |
Συγγραφέας:
Νίκη Λαμπροπούλου
|
Σχόλιο |
+14845
Γονείς θέτουν στάνταρντς παιδείας
Το άρθρο αυτό αναφέρεται στη νέα εκπ/κή πολιτική της δημιουργίας σχολείων από γονείς και αποτελεί απάντηση σε σχόλιο του άρθρου Δεύτερος Διαφωτισμός. Στο προηγούμενο σχίλιο του άρθρου είχα τονίσει ότι χρειάζονται οι ιδέες για την πραγματοποίησή τους. Στο συμπέρασμα αναφέρεται ότι 'οι άνθρωποι θα χρειαστεί να επαναπροσδιοριστούν και να αλλάξουν συμπεριφορές, να συμμετέχουν στα κοινά, να έχουν συνείδηση των συνεπειών των πράξεών τους, και να παίρνουν αποφάσεις με πιο συλλογική οπτική γωνία και προοπτική. Οι πολίτες καλούνται να πάρουν τη ζωη στα χέρια τους, να επενδύουν στην εκπαίδευση και την υγεία και να φροντίζουν για μια ποιοτική, ανεξάρτητη και δημιουργική ζωή μέχρι το τέλος της ζωής τους.'
Στη Μ. Bρετανία ξεκινά νέα εκπαιδετυική πολιτκή που επιτρέπει τη δημιουργία πρότυπων σχολείων από γονείς όπου θα γίνεται πρότυπη διδασκαλία των μαθημάτων σε υψηλό επίπεδο. Η προσπάθεια γίνεται για να βοηθήσουν τους μαθητές/τριες που οι γονείς τους δεν έχουν τα χρήματα να τα στείλουν σε μεγάλα ιδιωτικά σχολεία ώστε τα παιδιά τους να αποκτήσουν ικανότητες και τη γνώση σε υψηλό επίπεδο. Το νομοσχέδιο δεν έχει ψηφιστεί ακόμα όμως ο Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας Μάικλ Γκόβ το προωθεί.
Η 'Νέα Σχολική Συμμορία' αναφέρεται στους γονείς που επιμένουν στη δημιουργία του Ελεύθερου
30/05/2010 |
Συγγραφέας:
Νίκη Λαμπροπούλου
|
Σχόλια |
+17958
Κλείνουν Ελληνικά σχολεία του εξωτερικού - Έλληνας/ίδα
Τρεις μήνες μετά την έναρξη του DR Τα πιο δημοφιλή άρθρα έφεραν στο φως για μια ακόμα φορά τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος και διαχείρισης χρημάτων και ανθρώπινου δυναμικού.
Το άρθρο για το κλείσιμο των σχολείων του εξωτερικού ήταν κατηγορηματικό για τη βραχυπρόθεσμη οικονομία χρημάτων με μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες. Παρ'όλα αυτά η απόφαση του Υπουργείου δεν ήταν χωρίς στοιχεία. Συγκεκριμένα στο άρθρο διατυπώθηκαν οι εξής ιδέες:
-Η απόφαση για μη αποστολή νέων εκπαιδευτικών αυτή τη σχολική χρονιά και επιστορφή τους κάποιων στην Ελλάδα προκάλεσε μεγάλη σύγχιση και άγχος. Επίσης, άλλαξε δραστικά και δραματικά τη ζωή κάποιων από εμάς προς μια κατεύθυνση που όχι μόνο δεν ήταν προγραμματισμένη αλλά έφερε δυσμενείς συνέπειες στα συγκεκριμένα άτομα.
- Έρευνα από το Υπουργείο είχε γίνει. Κάποιος υπεύθυνος έκανε μια πρώτη έρευνα και βρήκε ότι Έλληνες του εξωτερικού δήλωναν πλαστά στοιχεία για τους μαθητές/μαθήτριες για να παίρνουν επιχορηγήσεις από τα κράτη. Για παράδειγμα στη Γερμανία ήταν 8 εκπαιδευτικοί για 4 μαθητές/τριες και δήλωναν 90 μαθητές/τιρες για να παίρνουν την επιχορήγηση απο το γερμανικό κράτος. Οι εκπαιδευτικοί απλά καθόντουσαν..
-Ανάλογα περιστατικά κάκιστης διαχείρησης του εκπαιδευτικού δυναμικού είναι σε σχέση με την εργασία των προοδευτικών εκπαιδευτικών στις χώρες του εξωτερικού. Δημιουργικές προσπάθειες καταπνίχθηκαν άμεσα ή έμμεσα (Να ψοφήσει
10/05/2010 |
Συγγραφέας:
Μαριάννα Βιβίτσου
|
Σχόλιο |
+19565
την εποχή της αβεβαιότητας
Την εποχή της οικονομικής κρίσης, της αβεβαιότητας, της αποδόμησης και... της περικοπής μισθών και επιδομάτων, εκπαιδευτικοί με δημιουργική φαντασία και μεράκι συνεργάζονται με τους μαθητές τους για να πάνε το ελληνικό σχολείο ένα βήμα πιο μπροστά, χρησιμοποιώντας τα κοινωνικά εργαλεία του διαδικτύου ως εργαλεία μάθησης. Τα οφέλη είναι πολλαπλά: η τεχνολογία απενοχοποιείται (βλπ απαγόρευση της χρήσης των κινητών στα σχολεία, αντί της προετοιμασίας για την ορθολογική χρήση τους) και χρησιμοποιείται ως μέσο έκφρασης και συν-διαλογικής επικοινωνίας. Τα βίντεο που βλέπετε παρακάτω έχουν δημιουργηθεί από τους ίδιους τους μαθητές και αποτελούν μια προ-αποτύπωση του Ελληνικού σχολείου τον 21ο αιώνα μέσα από την οπτική της βιωματικής μάθησης σε πραγματικό χρόνο.
Η συγκεκριμένη παιδαγωγική παρέμβαση στηρίζεται θεωρητικά στις αρχές της σύγχρονης παιδαγωγικής: τις αρχές της κοινωνικο-πολιτιστικής μάθησης του Lev Vygotsky αλλά και το όραμα του Paulo Freire για ένα σύγχρονο δημοκρατικό σχολείο. Στο σχολείο αυτό οι μαθητές εντάσσονται ως οργανικά μέλη που ασκούν κριτική και συμμετέχουν με προτάσεις στις αποφάσεις που αφορούν και τους ίδιους. Είναι αλήθεια πως κάποιες από τις αρχές της Κριτικής Παιδαγωγικής έχουν ενσωματωθεί στη ρητορική εγκυκλίων του Υπουργείου, για παράδειγμα, η πολύ πρόσφατη που αφορά στην αυτο-αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και την αναβάθμιση
23/04/2010 |
Συγγραφέας:
Stefanos
|
Σχόλια |
+38415
Εθνική ταυτότητα
Εμείς σας δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού.
Ποιοι εμείς δηλαδή, δυόμιση χιλιάδες χρόνια μας χωρίζουν από αυτούς που άναψαν τα φώτα της φιλοσοφίας, της λογικής, των τεχνών και των επιστημών. Με ποιο δικαίωμα διεκδικούμε τους προσωκρατικούς ας πούμε, όταν αυτοί ήταν που πρώτοι αμφισβήτησαν την θεϊκή εκπόρευση των φυσικών φαινομένων ενώ εμείς τρέχουμε να θεραπευτούμε με το «νερό του Καματερού», να αγιοποιήσουμε την «αγία του Αιγάλεω», να προσκυνήσουμε την αγία Ζώνη ή να οσιοποιήσουμε τον δύστυχο μοναχό που πέθανε και δεν έλιωνε;
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι.
Με ποιο δικαίωμα τους διεκδικούμε ως προγόνους όταν τους θυμόμαστε μόνο επιχειρηματολογώντας για να δώσουμε οντότητα στην σημερινή ανυπαρξία μας, αλλά ποτέ για να ζήσουμε με την πνευματική κληρονομιά τους;
Ακόμα και το οικόπεδο που μας άφησαν το λεηλατήσαμε το δηλητηριάσαμε το γεμίσαμε σκουπίδια, το καταστρέψαμε με κάθε δυνατό τρόπο.
Όσο για γλώσσα ας το αφήσουμε καλύτερα, άλλο δράμα εκεί!
Ναι κληρονομήσαμε την γλώσσα μίτρα, αλλά όταν άρχισε ο πνευματικός μας εκπεσμός εκεί κάπου στα ελληνιστικά χρόνια έσπευσαν πανικόβλητοι οι Αλεξανδρινοί να την βαλσαμώσουν μέσα σε πνεύματα και τόνους νομίζοντας ότι έτσι θα σταματήσουν την φθορά. Οι
18/04/2010 |
Συγγραφέας:
Νίκη Λαμπροπούλου
|
Σχόλια |
+6673
Περνάμε τα καλύτερά μας χρόνια στο σχολείο, και είναι αρκετά.. Ο λόγος που μας έλεγαν οι μεγάλοι ότι πρέπει να γίνουμε καλοί μαθητές/τριες είναι να προκόψουμε στη ζωή μας, να βρούμε δουλειά. Το παράδειγμα είναι αληθινό, είναι οι πρώην γείτονες μου στο Λονδίνο.
Ο πατέρας, Αιγύπτιος, ήρθε στη Αγγλία μετά από χρόνια στα καράβια και άνοιξε ένα μικρό ψιλικατζίδικο (news agency). Παντρεύτηκε Αγγλίδα αστυνομικό που γνώρισε στο τμήμα. πήρε πολλά ρίσκα, άνοιξε μαγαζί απέναντι από το βρετανικό μουσείο δουλεύοντας μέρα νύχτα. Έστειλε τα 2 κορίτσια του στο καλύτερο ιδιωτικό σχολείο του Βορείου Λονδίνου και πέρασε η μεγάλη (Σ) Δικηγορική στο Καίμπριτζ και η μικρότερη (Λ) Αγγλική Φιλολογία στην Οξφόρδη. Τα κορίτσια αποφοίτησαν.
Η Σ έπιασε δουλειά σε εταιρία στο Σίτυ και έκανε περαιτέρω επιμόρφωση για 2 χρόνια που πλήρωσε η εταιρία. Ο πατέρας της, όπως συνηθίζεται στην Αιγυπτιακή κουλτούρα, της αγόρασε πανάκριβο διαμέρισμα και πούλησε το μαγαζί που είχε. Στα 2 χρόνια θα έπαιρνε προαγωγή με μισθό 65.000 λίρες το χρόνο. Η Σ παράτησε την εταιρία και άρχισε να δουλεύει σε μικρότερη εταιρία με πολύ λιγότερα χρήματα που συνεργάζεται με φιλανθρωπικές εταιρίες.
Η Λ ξεκίνησε τη Δραματική σχολή και άρχισε να δουλεύει τα καλοκαίρια για να πληρώνει τα
13/04/2010 |
Συγγραφέας:
Νίκη Λαμπροπούλου
|
Σχόλια |
+29145
Προβλήματα που δε σκεφτήκαμε ποτέ...
(Το άρθρο βασίζεται σε προσωπική εμπειρία οπότε είναι περισσότερο υποκειμενικό σε σχέση με άλλα άρθρα μου)
Η Ελλάδα είναι χώρα με παράδοση στη μουσική (όπως και στον αθλητισμό, γράμματα κλπ). Η μουσική στα σχολεία είναι υποτυπώδης σε σχέση με τις άλλες χώρες και αρκετά ιδιωτικά που αναγνωρίζουν την επίδραση των ήχων στο σώμα και τη σκέψη (που υπάρχει βέβαια από τους αρχαίους μας κλπ).
Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 2 οργανώσεις μουσικών εκπαιδευτικών με ενεργητική δραστηριότητα που πολλές φορές καθορίζει εκπαιδευτική πολιτική. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η κατασκευή Μεταπτυχιακού σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Εκπαίδευσης Λονδίνου από την ΕΕΜΑΠΕ.
Ο λόγος που υπάρχουν τέτοιες ενώσεις είναι σχετικοί με τις δυσκολίες που συναντούν οι μουσικοί εκπαιδευτικοί, για παράδειγμα ξεκινώντας με την εκπαίδευσή τους. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση όταν σε ένα συνέδριο ρώτησα μια συνάδελφο μουσικό γιατί δεν κάνει διδακτορικό εφόσον είναι τόσο καλή. Η απάντηση ήταν ότι δεν υπάρχουν. Και όταν ρώτησα το λόγο ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακός: κρατικά πτυχία δεν υπάρχουν παρά μόνο αυτά που δίνουν οι ιδιοκτήτες των ωδείων τα οποία δεν είναι μεταπτυχιακά ή διδακτορικά. Αυτό έχει ως συνέπεια οι μουσικοί να μην μπορούν να πάρουν μέρος σε έρευνες, σε ευρωπαικά προγράμματα κλπ αν θα ήθελαν να ακολουθήσουν
21/03/2010 |
Συγγραφέας:
silvia okaliova
|
Σχόλια |
+7515
Το σημερινό σχολείο αναπτύσσει μόνο το μυαλό και καθόλου την καρδιά... και το σώμα και δεν εννοώ μόνο την γυμναστική που είναι έλειπες.
Κάθε επτά χρόνια αλλάζουν όλα τα κύτταρα του ανθρώπου.
Στη Σοβιετική ένωση δεν ήταν όλα λάθος. Τα σχολεία είχαν γυμναστήρια πλήρες εξοπλισμένα. Εκτός απ' αυτό τα παιδιά εκεί πήγαιναν στο σχολείο 7 χρονών και έπρεπε να ξέρουν ήδη να διαβάζουν και να γράφουν και να μετράνε από το σπίτι. Αυτό είναι μία δεξιότητα που πρέπει να πάρει το παιδί μέσα από το παιχνίδι και ο δάσκαλος δεν μπορεί να παίζει με όλα τα παιδιά. Ο γονιός όμως ναι. Θα μπορούσες να πεις ότι θα ήταν άδικο για τους φτωχούς και άνεργους γιατί εκείνοι είναι που αγαπάνε περισσότερα τα παιδιά τους και έχουν χρόνο να ασχολούνται τώρα με τα παιδιά με τα μειωμένα ωράρια τους. Αν δεν έχουν χρόνο, ας το κατακτήσουν!
Ο πληρωμένος εκπαιδευτής των πλουσίων δεν μπορεί να δώσει στο παιδί την αγάπη για την οικογένεια και την φυλή όπως ο γονιός και αυτό είναι που εκτός των άλλων χρειάζεται να αποκτήσει ένα παιδί μέχρι τα 7 του.
Βέβαια σήμερα είναι καλό και να εξοικειωθεί το παιδί με το κομπιούτερ κομπιούτερ, μέσω παιχνιδιού, ένα μικρό
05/03/2010 |
Συγγραφέας:
Μαριάννα Βιβίτσου
|
Σχόλιο |
+5470
Ξεπερνώντας την πραγματικότητα του σήμερα
Το διασχολικό πρόγραμμα που πραγματοποιήσαμε την προηγούμενη σχολικη χρονιά είχε τίτλο "Ξεπερνώντας το σχολείο του σήμερα: Όνειρα και σκέψεις για το σχολείο του αύριο". Ο στόχος ήταν η δημιουργία ενός διαδικτυακού συνεργατικού περιβάλλοντος (wiki) όπου οι μαθήτριες και οι μαθητές 3 περιφερειακών σχολείων με την υποστήριξη των καθηγητών τους θα εξέφραζαν τους προβληματισμούς και τις ιδέες τους πάνω σε θέματα που οι ίδιοι θα επέλεγαν. Έτσι και έγινε. Με τους καθηγητές στο παρασκήνιο, να υπποστηρίζουν την προσπάθεια και να βοηθούν στη διαχείριση του περιβάλλοντος, οι μαθητές ανακάλυψαν μια άλλη διάσταση του σχολείου. Ότι μπορούν να μαθαίνουν και να χρησιμοποιούν κριτικά το διαδίκτυο.
Ξεπερνώντας την αρχική αμηχανία, τις τεχνικές δυσκολίες, τους χρονικούς περιορισμούς και συμπληρώνοντας σιγά-σιγά τα γνωστικά κενά, οι μαθητές μας, εκτός από το ‘διαφορετικό σχολείο', πρότειναν και επεξεργάστηκαν πολλά ακόμη θέματα (π.χ. περιβάλλον, τα δικαιώματα του παιδιού, ανθρώπινες σχέσεις, κλπ.). Σε 101 διαφορετικές σελίδες που έφτιαξαν και ανάρτησαν οι ίδιοι, έπαιξαν το ρόλο του διαχειριστή (και του δάσκαλου) καλωσορίζοντας τα νέα μέλη και καθοδηγώντας τα στα πρώτα τους βήματα, συνέθεσαν κανόνες για την καλή λειτουργία της κοινότητας, άσκησαν κριτική για εκπαιδευτικά και κοινωνικά ζητήματα, πρότειναν λύσεις. Τελικά, ξεπερνώντας τον ίδιο τους τον εαυτό, οι μαθητές
01/02/2010 |
Συγγραφέας:
Μαριάννα Βιβίτσου
|
Σχόλια |
+4380
Ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν τους Έλληνες μαθητές στα χαμηλότερα επίπεδα κατάταξης στους πίνακες αποτελεσμάτων παγκόσμιων διαγωνισμών δεξιοτήτων, όπως, λ.χ., ο διαγωνισμός PISA; Πού να αναζητήσουμε τα αίτια της, κατά γενική ομολογία, παρακμής του εκπαιδευτικού μας συστήματος και, πιο συγκεκριμένα, της υποχρεωτικής εκπαίδευσης; Στον ελλιπή εξοπλισμό και τις ανεπαρκείς κτηριακές υποδομές και εγκαταστάσεις; Στα πρόσφατα αναθεωρημένα, και μη, αναλυτικά προγράμματα σπουδών; Στα 'νέα' διδακτικά εγχειρίδια και το υλικό που χρησιμοποιείται για την επίτευξη των διδακτικών στόχων γενικότερα; Στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών; Στην ανάγκη αποδέσμευσης του Λυκείου από τις εξετάσεις εισαγωγής στα τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα;
Ή μήπως πρόκειται για ένα καθολικότερο κοινωνικό ζήτημα;
Είναι βέβαιο ότι αν αναλύσουμε ξεχωριστά καθεμιά από τις πιθανές κατηγορίες προβλημάτων που μόλις καταγράψαμε, θα εντοπίσουμε σημεία που επιβεβαιώνουν την αναγκαιότητα της ένταξής τους στην παραπάνω λίστα. Άλλωστε εδώ και χρόνια ειδικοί επικεντρώνονται σε κάποιον από τους τομείς αυτούς, συζητούν, και τοποθετούνται συχνά προτείνοντας εμπεριστατωμένες λύσεις. Ωστόσο, το ζήτημα της εκπαίδευσης δεν θα έπρεπε να αποτελεί θέμα για συζήτηση και αποφάσεις αποκλειστικά του νομοθετικού σώματος, του αρμόδιου υπουργείου, των επαϊόντων της εκπαίδευσης και των αντίστοιχων συνδικαλιστικών φορέων. Αλλά ζήτημα συνολικότερου κοινωνικού προβληματισμού σχετικά με την όλη στοχοθεσία και τις επιδιώξεις, τη λογική δηλαδή
RSS
