ΚΑΤΑΚΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΥΤΟΣΕΒΑΣΜΟ ΜΑΣ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ
Εδώ και ένα χρόνο περίπου, όταν τα απόνερα της οικονομικής κρίσης/ύφεσης άρχιζαν να κλυδωνίζουν το καραβάκι η ΕΛΛΑΣ, η χώρα άρχισε να μετατρέπεται σε «κλουβί με τις τρελές».
Η γαλάζια διακυβέρνηση όταν μυρίστηκε το επερχόμενο αδιέξοδο πέταξε κάτω το «γαλάζιο τροπάριο», τα σουβλάκια και τα play station, και αφού προκήρυξε εκλογές έκανε ό,τι μπορούσε για να τις χάσει και τις έχασε! Κοινώς λάκισαν σαν .......
Η επερχόμενη πράσινη διακυβέρνηση προεκλογικά αναρωτιόταν που πήγαν τα λεφτά, μετεκλογικά αφού έψαξαν όλα τα πιθανά σημεία τελικά τα βρήκαν! Τα βρήκαν στις τσέπες των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων!
Το μεγάλο κεφάλαιο φέρθηκε για μια φορά ακόμα με γαλαντομία, πρότεινε εθελοντική φορολόγηση στους πλουσίους για να συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος!
Στο μεταξύ το πολιτικό σύστημα αφού πρώτα φρόντισε για τα νώτα του -Υπουργική/Βουλευτική ασυλία, στη συνέχεια ούτε είδε ούτε άκουσε τίποτα τα τελευταία είκοσι χρόνια. Όταν κατά σύμπτωση εξελισσόταν με διάφορες μορφές η μεγαλύτερη λεηλασία που υπέστη αυτός ο τόπος τα τελευταία εκατό χρόνια.
Φυσικά δεν αναγνωρίζουν και καμία ευθύνη, αναλώνονται σ' ένα θεατρικό δρώμενο αλληλοκατηγοριών για να αποκρύψουν το γεγονός ότι στην πραγματικότητα ήταν συν-διαχειριστές των οικονομικών της χώρας, άρα και μοναδικοί υπεύθυνοι για την σημερινή κατάντια.
Ένα ερώτημα που προκύπτει από τα παραπάνω τροποποιεί λίγο την συνολική εικόνα. Είναι σίγουρο ότι οι πολιτικοί έχουν την ευθύνη της διαχείρισης, την ευθύνη για την εκλογή τους όμως ποιος την έχει; Μα ο «περήφανος» ελληνικός λαός.
Ο Χαλίλ Γκιμπράν σε ένα στίχο του λέει ότι «για να πέσει ένα φύλλο χρειάζεται η σιωπηλή γνώση ολόκληρου του δέντρου...»
Ή για να παραφράσω την Κατερίνα Γώγου, ο οποιοσδήποτε εν πολλαίς αμαρτίαις πολιτικός θα μπορούσε να μας πετάξει κατάμουτρα «εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω!»
Έτσι λοιπόν, επειδή πλέον δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε τις «καλές» προθέσεις πολιτών και πολιτικών είναι καιρός να τολμήσουμε ένα ποιοτικό άλμα στο πολιτικό μας γίγνεσθαι.
Εκλογές με απλή αναλογική, οι ισχυρές αυτοδύναμες κυβερνήσεις αποδείχτηκαν εκ του αποτελέσματος καταστροφικές για τον τόπο.
Να κατοχυρώσουμε συνταγματικά ότι τα κόμματα που εκλέγονται στην βουλή να παίρνουν μέρος και στην κυβέρνηση, αναλαμβάνοντας το ανάλογο του εκλογικού ποσοστού τους σε υπουργεία. Αυτό θα κάνει πολύ δύσκολα τα «καπετανάτα» όπως και την αδιαφάνεια στην διακυβέρνηση.
Να καταργηθεί άμεσα η ασυλία βουλευτών, υπουργών, τους εκλέγουμε για να υπηρετούν τον τόπο και αν δεν το κάνουν να υποστούν τις συνέπειες των πράξεών τους. Και φυσικά να καταργηθεί κάθε είδους παραγραφή αδικημάτων για όποιον κατέχει δημόσια θέση αιρετή ή όχι.
Να θεσπισθεί ότι μαζί με την κατάθεση του προϋπολογισμού κάθε νέου έτους θα κατατίθεται και ο απολογισμός του προηγούμενου με προβλεπόμενες κυρώσεις για κάθε καταστρατήγησή του.
Να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης με κάθε τρόπο. Δεν είναι δυνατόν να μετατρέπεται σε Σαλώμη του οποιουδήποτε κυβερνητικού σχήματος.
Θα χαρώ πολύ να δω σχόλια και κείμενα δικά σας που θα ανοίξουν τον διάλογο, όχι μόνο για το πώς θα βγούμε από την παρούσα κρίση, αλλά και για το πώς δεν θα επαναληφθεί αυτή.
