Τα καταστροφικά στερεότυπα του νεοέλληνα
Εθνική ταυτότητα
Εμείς σας δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού.
Ποιοι εμείς δηλαδή, δυόμιση χιλιάδες χρόνια μας χωρίζουν από αυτούς που άναψαν τα φώτα της φιλοσοφίας, της λογικής, των τεχνών και των επιστημών. Με ποιο δικαίωμα διεκδικούμε τους προσωκρατικούς ας πούμε, όταν αυτοί ήταν που πρώτοι αμφισβήτησαν την θεϊκή εκπόρευση των φυσικών φαινομένων ενώ εμείς τρέχουμε να θεραπευτούμε με το «νερό του Καματερού», να αγιοποιήσουμε την «αγία του Αιγάλεω», να προσκυνήσουμε την αγία Ζώνη ή να οσιοποιήσουμε τον δύστυχο μοναχό που πέθανε και δεν έλιωνε;
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι.
Με ποιο δικαίωμα τους διεκδικούμε ως προγόνους όταν τους θυμόμαστε μόνο επιχειρηματολογώντας για να δώσουμε οντότητα στην σημερινή ανυπαρξία μας, αλλά ποτέ για να ζήσουμε με την πνευματική κληρονομιά τους;
Ακόμα και το οικόπεδο που μας άφησαν το λεηλατήσαμε το δηλητηριάσαμε το γεμίσαμε σκουπίδια, το καταστρέψαμε με κάθε δυνατό τρόπο.
Όσο για γλώσσα ας το αφήσουμε καλύτερα, άλλο δράμα εκεί!
Ναι κληρονομήσαμε την γλώσσα μίτρα, αλλά όταν άρχισε ο πνευματικός μας εκπεσμός εκεί κάπου στα ελληνιστικά χρόνια έσπευσαν πανικόβλητοι οι Αλεξανδρινοί να την βαλσαμώσουν μέσα σε πνεύματα και τόνους νομίζοντας ότι έτσι θα σταματήσουν την φθορά. Οι νεοέλληνες την κακοποίησαν με την καθαρεύουσα και την δημοτική, και τέλος εμείς την ενταφιάζουμε κρατώντας καμιά διακοσαριά λέξεις απλώς και μόνο για να μην συνεννοούμαστε με κραυγές!.
Οι κουτόφραγκοι.
Ποιοι ακριβώς είναι αυτοί οι κουτόφραγκοι που:
Τους στέλνουμε τα παιδιά μας να σπουδάσουν.
Πιθηκίζουμε σε κάθε ενδυματολογική επιλογή τους.
Αγοράζουμε μετά μανίας κάθε τεχνολογικό εφεύρημα τους.
Παθιαζόμαστε με την μουσική τους.
Και στα δύσκολα πέφτουμε στα γόνατα εκλιπαρώντας την ελεημοσύνη τους.
Όταν εμείς κάναμε πολιτισμό, εσείς τρώγατε βελανίδια.
Μπορεί να ήταν έτσι. Έχω τις αμφιβολίες μου...
Σήμερα όμως αυτοί προχώρησαν προόδευσαν και με τα βελανίδια τους ταΐζουν εμάς.
Σταματώ εδώ γιατί η απαρίθμηση δεν έχει τέλος και θα γίνω κουραστικός.
Προτάσεις:
Ας αφήσουμε κατά μέρος τις αρχαιοκαπηλίες και τα σοφίσματα, τις παρελάσεις και τους φτηνούς και ανιστόρητους «δεκάρικους», ας ξαναγράψουμε την ιστορία μας έτσι όπως ακριβώς είναι, ας αγαπήσουμε αν όχι τους εαυτούς μας τουλάχιστον τα παιδιά μας και να σταματήσουμε να τα ταΐζουμε βλακώδες κλέος.
Ας αφήσουμε κατά μέρος τα φακελάκια, τα λαδώματα, τα πολιτικά κόστη, τα ρουσφέτια, τα βολέματα, τις λαμογιές, και τα «εγώ να βρώ άκρη και όλα τα άλλα ας καούν».
Ας στρωθούμε στην δουλειά πνευματική και χειρωνακτική, ίσως έτσι διασωθούμε από την χλεύη της ιστορίας.
