Κλείνουν τα Ελληνικά σχολεία του εξωτερικού...
την εποχή της αβεβαιότητας
Τυχαία το πληροφορηθήκαμε όταν πριν λίγες μέρες στο Ελσίνκι στη διάρκεια συζήτησης προέκυψε ένα ερώτημα σχετικά με την εγκύκλιο που αφορά στις αποσπάσεις για το εξωτερικό. Επικοινωνήσαμε με υπηρεσία του Υπουργείου από όπου επιβεβαιώθηκε η καθυστέρηση έκδοσης της σχετικής εγκυκλίου. Η εξήγηση που δόθηκε ήταν ότι η πολιτική ηγεσία δεν έχει ακόμη αποφασίσει επί του θέματος.
Πάντως το σκεπτικό είναι -πάντα στο πλαίσιο της Προστασίας της Οικονομίας- να μειωθεί δραστικά ο αριθμός των Ελληνικών σχολείων του εξωτερικού, και, επομένως ο αριθμός των εκπαιδευτικών που αποσπώνται και τα παρεπόμενα κρατικά έξοδα. Πολλά τα ερωτηματικά που δημιουργούνται από αυτού του είδους τη συλλογιστική:
- Ποια σχολεία θα κλείσουν και ποια είναι τα κριτήρια που θα υποστηρίξουν μια τέτοια απόφαση;
- Έχει γίνει κάποια έρευνα που να αποδεικνύει την ελλειπή -ή τη μη- αποτελεσματικότητα των σχολείων του εξωτερικού, την έλλειψη αναγκαιότητας της ύπαρξής τους; Που να δικαιολογεί, τέλος πάντων, την κατάργηση και στέρηση της ελληνικής παιδείας από τους ελληνικής καταγωγής αλλά και τους γηγενείς κατοίκους άλλων χωρών; *
- Ποιο είναι το μέλλον της ελληνικής εκπαίδευσης σε χώρες, όπως η Φινλανδία, για παράδειγμα, όπου το ελληνικό σχολείο είναι ένα και μοναδικό;
- Ποιος είναι ο μέχρι σήμερα επίσημος απολογισμός της πορείας της ελληνικής παιδείας στο εξωτερικό;
- Με ποιους τρόπους φαντάζονται οι υπεύθυνοι της πολιτικής ηγεσίας ότι θα καταφέρουν να επιβιώσουν όσοι εκπαιδευτικοί διατηρήσουν τις θέσεις τους και δεν ανακληθεί η απόσπασή τους, σε περίπτωση που καταργηθεί ή μειωθεί δραστικά το επιμίσθιο;
Είναι αλήθεια ότι η πειραματική έρευνα και τα συμπεράσματά της έχουν κατά καιρούς βοηθήσει την επιστήμη να κάνει άλματα προόδου. Συχνά όμως υπήρξαν πειράματα που δεν χαρακτηρίστηκαν ούτε από ανθρωπιστικό χαρακτήρα, ούτε για τις αξίες που στόχευσαν να αναδείξουν, ούτε για αποτελέσματα που θα έκαναν περήφανους τους ερευνητές που τα εμπνεύστηκαν.
Μήπως μετά τις περικοπές και τους ακρωτηριασμούς συνειδητοποιήσουμε τέτοια μετάλλαξη του ασθενούς που η αναγγελία του θανάτου του θα είναι ίσως η καλύτερη της επιβίωσής του εκδοχή; Κι όλα αυτά σε μια εποχή που προαναγγέλθηκε ως ο καιρός για δημόσιες διαβουλεύσεις, από κοινού αποφάσεις, συμμετοχική δημοκρατία; Μα πού ζω αλήθεια;
* Προσωπική εμπειρία: Αρκετοί Φινλανδοί έδειξαν ενδιαφέρον να μάθουν την γλώσσα μας και ζητούσαν σχετικές πληροφορίες στο περίπτερο που στήθηκε για την εκπροσώπηση της Ελλάδας και της Κύπρου την ημέρα εορτασμού της Ευρώπης στο Ελσίνκι (7 Μαϊου 2010).
εικόνα από: www.flickr.com
